Дзмітрый Куратнік

А.Б.

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Няхай прынята гаварыць, што tempus curat,
І ўсё мінае непазбежна ў жыцці.
Але цябе наўрад ці колісь я забуду,
Мне для таго трэба ў вечнасць адысці

На гэтым свеце мне няма супакаення,
Твой мілы вобраз пастаянна прада мной.
Ён надае мне вялізарнае натхненне,
І адначасна мне нясе нясцерпны боль.

Толькі цяпер я ўсвядоміў канчаткова,
Што няма шчасця на гэтай грэшнай зямлі.

Здань

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Ноч настае. Стаю каля вакна,
Кудысь удалечу утаропліваю погляд.
I там ў змярканні ізноў мроіцца яна,
I я прад ёй, пакорны і знямоглы.

Хачу сказаць папросту ёй: «Кахаю».
Але быццам трымае мяне д’ябальская сіла.
Хвіліны доўгія у мауклівасці мінаюць,
I нават ноч ужо пра нас зусім забыла.

Як часам цяжка выразіць нам адчуванні,
Якія маем ў глыбіні сваёй душы,
Што ў сабе таіць адно толькі жаданне –

Элегія

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Ці мог калісьці ў жыцці я спадзявацца,
Што доля нас аднойчы вымусіць спаткацца.
I шчасце велічная мне адчуць удасца,
З якім нічога ня ў стане параўнацца.

Вялізнае натхненне ў мяне ты ўдыхнула,
Шырокія прасторы прада мною разгарнула.
Раптоўна вочы так спагадліва зірнулі,
I ў душы маёй ўсё перавярнулі.

Але гэта было толькі імгненне.
Дзіуны міраж, што растварыўся з новым днём.

Нас раздзяліла велізарная сцяна

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Нас раздзяліла велізарная сцяна,
Якую я не маю сіл перасягнуць.
Усё больш далёкай ты становішся штодня,
Мяне ж збівае з ног віхура-каламуць.

I прыгнятае горкае усведамленне,
Што нам ніколі не удасца больш спаткацца.
Усе мае высілкі сканчаюцца дарэмна,
I не магу цябе прымусіць я застацца.

У нас с табою вельмі розныя сцяжыны,
Яны наўрад ці недзе змогуць перасекчысь.

Наша сустрэча апынулась вокамгненнай

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Наша сустрэча апынулась вокамгненной,
Амаль нічога не паспелі мы сказаць.
Час для расстаня надыходзіць непазбежна,
Няма куды яго далей нам аддаляць.

У тваіх вачах чытаю я суровы вырак,
Які абодвум нам прыходзіцца прыняць.
I нават моцы усіх маіх пачуццяў шчырых
Ня хопіць каб нешта істотна памяняць.

Я пра цябе амаль нічога не пазнаў,
Ты для мяне адна суцэльная загадка.