Вершы пра каханне

                                Ляжу адна, самотная, у ложку...
                                                   Лі Цын-Чжао, XII ст. 
                                         "Строфы з гранёнай яшмы"

"Ляжу адна, самотная, у ложку..." 
А калі б я вось гэтак напісала? 
Ад позіркаў бы кплівых запалала, 
сказалі б, што цнатлівасці ні крошкі 
ў маім прызнанні, і адразу ў "ЛіМе" 
пародыю змясцілі б на жанчыну... 
У век жаночай роўнасці з усімі 
і крытыку мы дзелім чын па чыну...

Як пакаранне — шчырае прызнанне, 
і кожная сляза навідавоку. 
Сама краса не ў масць благому воку, 
а без красы якое там спяванне!

Пяём красу, нягледзячы на плёткі... 
Што тая, за вякамі, кітаянка! 
Мая страфа не з яшмы, але ўсё-ткі... 
Не прападзе жаночая вяснянка!