прызнанне

Чыстае каханне

Хрусталю горнага чысцей
Маё бязмежнае каханне.
Нябесных зор яно ярчэй,
Ад сэрца йдзе замілаванне.

Любімы светлы вобраз твой,
Хвалюе, душу мне кранае.
Дзівосна мара цудных мрой,
Табой каханне ап’яняе.

Няма пачуцця гарачэй,
Чым да цябе я адчуваю.
Пад позіркам тваіх вачэй
Пра ўсё на свеце забываю.

У словах цяжка перадаць,
Як чыста й горача жаданне.
Няма таго, з чым параўнаць

Чытаць далей

Аль-бомнае

Лістападзіць настрой
Драбязінка любая.
Мне цябе не хапае,
Як каню мурагу.
Не тужу, не ўсыхаю,
Не іржу, не ўздыхаю,
Не здыхаю,
Не ведаю сам,
Ці кахаю.
Ведаю —
Без цябе не магу!

Рыгор Барадулін прызнанне

У навальніцу

Перуны грукаталі ў прасторы пустым,
Прыгіналіся долу кусты,
I у цёмным прадонні набухшых крыніц
Гаслі водсвіты бліскавіц.

Мы стаялі ўдваіх, і тугая каса
Ненарокам кранула мой твар,
I тады я адважыўся і расказаў
Пра сардэчны, як кажуць, пажар.

Ты ж глядзела на клён, што на вуліцы мок,
Быццам бачыла першы раз.
Я адказу твайго дачакацца не мог, —
I агеньчык надзеі пагас.

Пiмен Панчанка прызнанне

Чытаць далей

Я вас люблю

                            1

—  Я вас люблю! —
Сказаў я ўпершыню
У львоўскім парку тым спякотным летам
I ёй, і сонцу, жнівеньскаму дню.
Яна змаўчала. Я за ёю следам
Ішоў як цень.

Анатоль Грачанікаў прызнанне

Чытаць далей

Бег да цябе праз буран і імжу...

Бег да цябе праз буран і імжу.
Поўз да цябе з летуценнем і скрухай.
Болей маўчаць не магу.
                                    Я скажу.
Ты мяне ўважліва толькі паслухай.

Вуснамі смелыя словы ляплю,
Цяжка і горача іх выдыхаю:
Чуеш, каханая? — верна люблю,
Чуеш, любімая?

Генадзь Бураўкін прызнанне