Вершы пра каханне

                                  Тамары

Калі трымцелі мы 
                               пад токам
З’яднаных рук
                          гарачыні,
У прочкі
                смутак мой патопаў
І дзверы прычыніў.

Пабляк
             фрывольнасці адбітак.
Замкі павіслі
                      на мане.
Але вярнуўся,
                        ледзь забыты,
Мой дух адчайны
                               да мяне.

Перад табой
                      табою трызніў.
І ў вочы не пыліў,
Бо пры табе
                     адправіў трызну
Па тых,
             каторыя былі…
І хоць ты верыла
                              не вельмі
У больш спакуслівы працяг,
Я змог застацца 
                            слову верным,
Як і працягу пачуцця…